من می‌‌توانم خوب، بد، خائن، وفادار، فرشته‌خو يا شيطان‌ صفت باشم،
من مى‌توانم تو را دوست داشته يا ازتو متنفر باشم،
من می‌توانم سکوت کنم، نادان و يا دانا باشم،
چرا که من يک انسانم، و اين‌ها صفات انسانى است.
و تو هم به ياد داشته باش: من نبايد چيزى باشم که تو می‌خواهى، من را خودم از خودم ساخته‌ام،
منى که من از خود ساخته‌ام، آمال من است،
تويى که تو از من می‌سازى آرزوهايت و يا کمبودهايت هستند.
لياقت انسان‌ها کيفيت زندگى را تعيين می‌کند نه آرزوهايشان
و من متعهد نيستم که چيزى باشم که تو می‌خواهى
و تو هم می‌توانى انتخاب کنى که من را می‌خواهى يا نه
ولى نمی‌توانى انتخاب کنى که از من چه می‌خواهى.
می‌توانى دوستم داشته باشى همين گونه که هستم، و من هم.
می‌توانى از من متنفر باشى بی‌هيچ دليلى و من هم،
چرا که ما هر دو انسانيم.
اين جهان مملو از انسان‌هاست،
پس اين جهان می‌تواند هر لحظه مالک احساسى جديد باشد.
تو نمی‌توانى برايم به قضاوت بنشينى و حکمى صادر کنى و من هم،
قضاوت و صدور حکم بر عهده نيروى ماورايى خداوندگار است.
دوستانم مرا همين گونه پيدا می‌کنند و می‌ستايند،
حسودان از من متنفرند ولى باز می‌ستايند،
دشمنانم کمر به نابوديم بسته‌اند و همچنان می‌ستايندم،
چرا که من اگر قابل ستايش نباشم نه دوستى خواهم داشت،
نه حسودى و نه دشمنى و نه حتى رقيبى،
من قابل ستايشم، و تو هم.
يادت باشد اگر چشمت به اين دست نوشته افتاد
به خاطر بياورى که آن‌هايى که هر روز می‌بينى و مراوده می‌کنى
همه انسان هستند و داراى خصوصيات يک انسان، با نقابى متفاوت،
اما همگى جايزالخطا.
نامت را انسانى باهوش بگذار اگر انسان‌ها را از پشت نقاب‌هاى متفاوتشان شناختى،
و يادت باشد که اين ها رموز بهتر زيستن هستند