هر كه اين نه چيز بدانست،‌ از نه چيز برست:
اول- هر كه بدانست،‌ كه آفريدگار در آفرينش ،‌غلط نكرده است ،‌ از عيب برست.
دوم - هر كه بدانست،‌ كه هر چه قضاست ، بدو خواهد رسيد،‌از غم برست.
سوم- هر كه بدانست،‌ كه در قسمت ميل (جور و ظلم) نشده است ، از حسد برست.
چهارم-هر كه بدانست،‌ كه اصل او، از چيست؟ از تكبر برست.
پنجم- هر كه بدانست،‌ كه نيك و بد را پاداش است، از غفلت برست.
ششم- هر كه بدانست،‌ كه در آسمان و زمين ، چيزي جز به خواست او نيست از حيلت برست.
هفتم- هر كه عنايت او ، در حق خود بشناخت ، از تكليف (كار دشواري به كسي دادن) برست.
هشتم- هر كه نور اخلاص بيافت، از ريا و تصنع برست.
نهم- هر كه حقيقت اوليت او بشناخت، از علت و بهانه برست